VKW steunt hervorming, maar niet deze uitwerking

In zijn verkiezingsmemorandum van 2024 pleitte VKW Limburg expliciet voor lagere loonkosten en meer competitiviteit, onder meer door hogere lonen niet langer volledig procentueel te indexeren. Dat uitgangspunt blijft overeind. Maar de concrete invulling die vandaag op tafel ligt, wijkt daar fundamenteel van af.

“Wij zijn voor slimme hervormingen die onze loonkosten competitiever maken,” zegt Ruben Lemmens, gedelegeerd bestuurder van VKW Limburg. “Maar wat vandaag voorligt, is geen duurzame competitiviteitsmaatregel. Het dreigt veeleer een verkapte belastingverhoging op arbeid te worden.”

Tijdelijk voordeel, maar blijvende afdracht

De maatregel voorziet dat lonen boven 4.000 euro bruto niet langer volledig procentueel meestijgen, maar slechts tot aan die grens worden geïndexeerd. Alleen koppelt de regering daar tegelijk een loonmatigingsbijdrage aan: de helft van het loonkostenvoordeel dat werkgevers daardoor zouden realiseren, moet opnieuw aan de overheid worden doorgestort. Ook na de toepassing van de centenindex.

“Het fundamentele probleem is dat een tijdelijke ingreep gekoppeld wordt aan een bijdrage die structureel dreigt te blijven doorwerken,” verduidelijkt Ruben Lemmens. “Zo neutraliseer je niet alleen het beoogde voordeel, maar riskeer je op termijn de loonkosten opnieuw te verhogen.”

Volgens VKW Limburg is dat precies het omgekeerde van wat een echt competitiviteitsbeleid zou moeten doen in een land waar arbeid nu al zwaar belast wordt.

Vestzak-broekzak via de loonnormwet

Daarnaast wijst VKW Limburg op een pervers effect door de loonnormwet. Als de centenindex de Belgische loonstijging tijdelijk afremt tegenover de buurlanden, ontstaat later opnieuw ruimte voor loonopslag boven op de index. Zonder neutralisatie in de loonnormberekening dreigt het beperkte voordeel dus later opnieuw te verdwijnen.

“Dan hou je finaal vooral de extra heffing op arbeid over. Dat is economisch contraproductief en ondermijnt de geloofwaardigheid van het loonkostenbeleid,” aldus Ruben Lemmens van VKW.

Breed gedragen alternatief ligt op tafel

Opvallend is dat werkgevers en vakbonden in de ‘Groep van Tien’ samen een alternatief uitwerkten. Dat voorstel kiest voor een technisch betere indexberekening, vooral rond energie, met meer aansluiting bij reële contracten en minder schommelingen door tijdelijke prijspieken.

Volgens VKW is dat alternatief inhoudelijk sterk: het brengt de index dichter bij de realiteit van de energiefacturen van gezinnen én vermindert tegelijk de ongewenste volatiliteit in de loonkosten voor ondernemingen.

Dat dit voorstel volgens de laatste berekeningen minstens budgettair neutraal en zelfs voordelig voor de begroting kan zijn, maakt het volgens VKW des te moeilijker te begrijpen waarom de federale regering toch blijft vasthouden aan de huidige uiterst complexe centenindex. “Faut le faire voor een regering die bij haar aantreden van het stimuleren van werk en lagere belasting op arbeid een speerpunt maakte.”

VKW Limburg vraagt bijsturing op vier punten

VKW Limburg roept de federale regering op om de maatregel grondig bij te sturen en opnieuw te focussen op échte competitiviteit. Concreet vraagt de werkgeversorganisatie:

• maak de bijdrage voor bedrijven tijdelijk als het voordeel slechts tijdelijk is
• neutraliseer de centenindex in de loonnormberekening
• neem het alternatief van de sociale partners ernstig en moderniseer hoe dan ook de index op vlak van energiekosten
• vermijd extra administratieve complexiteit en bijkomende kosten voor ondernemingen

“Maak van loonkostenbeleid geen boemerang”

“Onze bedrijven hebben nood aan duidelijke, structurele en economisch rationele maatregelen die hun concurrentiepositie versterken,” besluit Ruben Lemmens. “Maak van loonkostenbeleid geen boemerang die morgen in het gezicht van onze economie terugkomt”.